Dukielska (500 m), leżąca na dawnym szlaku handlowym pomiędzy
Polską i Węgrami. Bieszczady stanowią część Beskidu Wschodniego.
Główny grzbiet gór wznosi się na wysokość ok. 1000 m. Najwyższe
szczyty to Tarnica (1346 m), Halicz (1335 m); od Smereku po Halicz
rozciąga się pasmo połonin o grzbietach urozmaiconych grzebieniami
skalnymi i głazami (połoniny: Wetlińska, Caryńska, Bukowska).
Sieć wodna i noclegi nad jeziorami są dobrze rozwinięte.
Obok Wisły i Sanu tworzą ją liczne rzeki o charakterze górskim,
zasilane potokami i strumieniami.
Atrakcyjny pod względem turystyczno-krajobrazowym jest San, szcze-
gólnie na odcinkach górskich i podgórskich, gdzie tworzy liczne zakola
i przełomy. Dla wykorzystania energii wodnej oraz zapobieżenia powo-
dziom wybudowano zbiorniki wodne (m.in. w Myczkowcach i Solinie),
które stanowią jednocześnie dogodne tereny dla turystyki wodnej.
Region bogaty jest w liczne źródła mineralne. Na przykład w oko-
licy Tarnobrzega występują wody siarczane, a na Podkarpaciu lecznicze
źródła solankowo-szczawiowe.
Największe skupiska leśne występują na obszarze Bieszczad, Beskidu
Niskiego, Pogórza Karpackiego; Puszcza Sandomierska leży w części
północnej regionu, w widłach Wisły i Sanu.
Główną bazę surowcową i energetyczną regionu stanowią złoża
siarki (rejon Tarnobrzega) oraz ropy naftowej i gazu ziemnego.